bazen bir film izlersin ve çok etkilenirsin.
bir şiir seni başka bir adam yapabilir.
şehirde bir sokak keşfedersin seni sarsar mesela.
yıllardır dinlediğin şarkı bir başkadır bu sefer.
yapman gerekenleri yapmazsın.
eski defterleri geçtim yenilerini bile açmazsın.
bütün bunlar neyse de.

"Silahlara veda
Geceye rüyaya ve sana
Yalnızlığın geyik gözlü köşesinden
Düzenlerin çıkmazına

.*
.
.

Kemana veda
Yağmurda şeytan ve şapkası
Silahın ölümünü kutluyorum

Tren kaçırmış gibiyim

Sana veda"

* Sezai Bey'in şiirini eksik yazmak çok ayıptır ama, tek ayıbım bu değil şu hayatta.
Sezai Karakoç - Veda, 1955, Bahar.