Dünyayı sırtımda taşıyorum,çok ağır bunun farkındayım.
Şakaklarımdan damlıyor hisli bir gözyaşı sonrası alacalı cümleler.
Tanıyamıyorum,hayır kendini tanıtmanı istemiyorum sadece dürüst olabilirsin.
Geçen yıllar seni olgunlaştırmış da olabilir ve hatta yüzün giderek bir önceki kuşağı andırıyor.
Evet,yaşlanıyorsun artık.
Ellerinde geçmiş yüzyılın izleri var,kendine güveninin olması seni güvenlikli bir liman yapmaya yetmiyor,lütfen biraz durul...
Nikotinle hemhal olmuş bir sesle karşılıyorsun misafirlerini.
Saygıda en ufak bir kusurun yok,misafirperver olduğunu kimse inkar edemez.
Yanlış yoldan geçenlerin ürkekliği seni doğru adamlardan uzaklaştırıyor bilmiyorum farkında mısın?
Umutsuz değilim,dünyanın tüm umutlarını taşıyorum kalbimde,yetmiyor rüyalarımdan umut besleniyorum o da kafi gelmiyor umut arıyorum dört bir yanda...
Evet,kurduğum cümleler birbiriyle çelişebilir,kabul ediyorum,alakasız kelimeleri yanımda taşıyorum,evet haklısın ama haksız değilim...
Sakallarına düşen akların farkında mısın?
Hesabın kuvvetli değil ama en azından yaşını bulabilirsin ufak bir çıkarmayla.
2009,Mart.
Nerden baksan bir ömür eder.
Hayatı paylaşmak için,Her nerede yaşanıyor ve yaşatılıyorsa vs.
Akşam haberlerini izledin,kahvaltı yaptın,sahura kalktın,oğlan everdin,kız gelin ettin,bir hayli sövdün,sonra tövbe ettin,sonra hayat devam etti,yaşıtların bir bir gitmekte...
Tren senide alacak bir gün koynuna ve alıp götürecek daha önce hiç görmediğin diyarlara.
Üzgünüm,kar altında kalmış bir kaplumbağa gibiyim karın yağması beni hiç yavaşlatmıyor, çünkü bundan daha yavaş olamam artık.
Zaman her şeyi çözecektir buna inanıyorum ama olanca aklımla soruyorum işte:
Ne zaman?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder