14 Mayıs 2011 Cumartesi

şiir demeye utan ulan! - 10

boynunu hızla kravata geçir
bitmekte olan bakış sanırım
aforizmanın başladığı yerdir
-ey hakim, bana bir kayyım

hıçkırık: vücudun densizliği
tanım yapmak caiz midir
bir mülkiyet çeşidi: elbirliği
kafiye sevgisi platoniktir

gün doğmakta uyumalı artık
masa başında yazılmış karar
metinlerinden çokça sıkıldık
-hey tengri, cafede mescit var

ellerinde yalın halde egzema
bütün bunlar unutmak içindi
seyirci kalmalısın bu drama
ne yılbaşı gelsin ne de hindi

3 yorum:

  1. ellerim ne yalın halde ne de egzema/ geçecek çok köprü var,bu bir sınama/hayat denen şeyde nisyan da var ama /sen de geç, köprülerden biri olsun ''drama''

    YanıtlaSil
  2. -biz burdan yaşıyorsa eğer hülya avşar'a selamlarımızı gönderelim öyleyse.
    (ruhi su,drama köprüsü)

    YanıtlaSil
  3. bence de utanmalısın.sen şiir yazmamalısın kafiyeyi derliycem topluycam diye çok zorluyorsun debeleniyosun ve de kasıyosun abartıyosun.şiir duygularla çıkar ortaya ve hissettirir kendini bırak bu işleri devlet su işleri.beyni bir işlem degildir dize ancak kalbte yanan ateşle gelir dile.bir gün aşk ile şereflenirse ceffal kalem kelimelerin işte o zaman ancak olur sendeki şiir nacizane

    YanıtlaSil