Eyvallah Ortak...

En nihayetinde bir hayat yaşıyorsun.
Öyle veya böyle yaşıyorsun işte.
Kerpiç duvarların su sızdırmayan duruşuna şahit oluyorsun kış ortasında,prefabrik evlerde hayatın pratikliğine dokunuyorsun..
Zor zamanlardan geçiyorsun,zor zamanların imtihanındasın şimdi.
Hayatın boyunca zor soruları çözemedin ama üzülme tanrı çalışmadığın yerden asla soru sormaz,derste neyi anlattıysa onu ister sadece.
Dört duvar arasındasın,çok iyi anlıyorum desem yalan söylerim.Sadece cümle kuruyorum bu gerçekliğin üstüne. Orada herkesin uzağında bir yerde,herkesin gerçekliğinden farklı bir gerçeklik karşılıyor seni,sivil hayattaki sterillikten uzak,bambaşka bir zaman yaşanıyor,uzaklarda...
Bizler burada ardın sıra cümleler kuruyoruz sadece,temenniler ve dualar...
Elimizden gelen hiç bir şey yok,sadece anılar zihnimizde berraklaşıyor hatırlayınca o günleri.
En nihayetinde duvarlar üstümüze geldiğinde alıp sıkıntımızı yanımıza,tutunarak tutunamayanların referanslarına yürüyoruz olanca hızla.
Biliyorum izinsiz hiç bir şey yapamıyorsun, sadece biliyorum,bilgim dahilinde bunlar ama hissediyorum dersem yalan olur.Sana sakin ol dostum demek isterdim ama olamayacaksın mizacına ters geliyor çünkü dinginlik.Belki büyüklerin de aynı şeyleri tavsiye ediyorlar,tecrübeleriyle konuşuyorlar,asker ciddiyetiyle cümleler kuruyorlar.
Ayakları yere basan bakışlarla ayakları yere basan kelamlar sunuyorlar önüne,çıkar yollardan bahsediyorlar fakat içindeki boşluğu doldurmuyor hiçbiri,zihnindeki soru işeretlerinin tozunu alıyorlar sadece ve sen parıldayan soru işaretleriyle kalıyorsun kendi köşende...
Zor zamanlardan geçiyorsun,Dostoyevski seni tasvir etse yeridir.
Uzun cümlelerden ziyade yaralı cümleler gerek sıkıntıları sarmak için.Özneden ve yüklemden geçtik gözyaşı ve merhem gerek uzaktaki bir dostun yarasını sarmaya...
Aynı sırayı paylaştığın insanlardan ayrı kalmak diye bir şey var hayatta,bugün bunu yaşadım. Evet aynı yaştayız,aynı takımı tutuyoruz,aynı yerde mangal yaktık,aynı mekanda çay içtik,aynı güzergahta eve döndük,aynı...,aynı...
Süslü cümlelerin sırası değil şimdi.
En nihayetinde dersten sıkıldığım zaman dersten çıkıp gitmek gibi bir alternatife sahibim şu hayatta.Böyle şeyler ihtimal bile değil hayatında,sabret ortak,zaman çok yaralar ama çözer sorunları...
Bin yıllık bir cümlenin sonuna nokta koymak kadar yaralar ama o noktayla birlikte biter tüm yaralı zamanlar...
Yolun açık olsun...